Splendor

Van schrapen naar graaien

Splendor is zo’n spel dat je erbij pakt omdat het gewoon lekker voelt. Dat begint al bij de fiches. Geen goedkope plastic muntjes, maar zware jongens die klinken als pokerchips als je ze op elkaar stapelt. Het spel zelf begint rustig: je sprokkelt wat edelstenen, koopt een goedkoop kaartje en denkt dat je er nog lang niet bent.

Maar dan begint het te lopen. Die kaartjes geven korting. Voor je het weet, heb je zoveel korting opgebouwd dat je de duurste kaarten gratis van tafel plukt. Dat gevoel, dat je motor steeds harder gaat draaien, maakt het ontzettend verslavend.

Simpel kiezen, lastig winnen

In je beurt doe je eigenlijk maar één ding. Je pakt fiches (je geld), je koopt een kaart, of je ‘reserveert’ een kaart. Dat laatste is trouwens de gemeenste actie in het spel. Zie je dat je buurman zit te azen op die ene kaart met veel punten? Dan reserveer je hem snel voor zijn neus weg. Jij krijgt een gouden joker, hij zit met de gebakken peren.

Het doel is simpel: wie als eerste 15 punten heeft, wint. Doordat iedereen ziet hoeveel punten de ander heeft, wordt het aan het eind een echte sprint.

Gratis shoppen

Het draait allemaal om die korting. Koop je een kaart met een robijn erop? Dan hoef je de rest van het spel één robijn minder te betalen voor nieuwe kaarten. Heb je genoeg kaarten verzameld? Dan komen de ‘edelen’ op bezoek. Dit zijn bonuspunten die je zomaar krijgt omdat je collectie zo indrukwekkend is.

Het leuke is dat je in de laatste rondes de fiches soms niet eens meer aanraakt. Je pakt gewoon kaarten uit het midden omdat je ‘imperium’ de kosten al dekt. Dat voelt machtig.

Onze eigen ervaring

Waarom dit spel bij ons zo vaak op tafel komt? Omdat je het binnen twee minuten hebt uitgelegd aan je schoonvader of neefje, en ze doen meteen mee voor de winst. Het is vaak stil aan tafel, niet omdat het saai is, maar omdat iedereen zit te rekenen. “Als hij die pakt, kan ik die pakken…” Het speelt supervlot weg en omdat een potje maar een half uur duurt, roept de verliezer altijd direct: “Nog een keer!”